ce n'est pas pour un personne .

j'adore paris

پاریس رو دوست دارم

دلم گرفته

همیشه وقتی میام اینجا دلم گرفته

دلم میخواد یه وقتایی مال خودم باشم .

چرا همیشه اشتباه میکنم ؟

یا شاید همیشه دلم میخواد توی زندگی همه اولین نفر باشم ؟

دلش برام تنگ نشده ! خوب طبیعیه

دیگه من اولین نفر توی زندگیش نیستم ! اینم طبیعیه

اما چرا اینقدر برای من سخته ؟ چرا وقتی اون برای من اولین نیست من برای اون باشم ؟

چرا بغض گلومو گرفته ؟

چرا دیگه هیچی برام مهم نیس ؟

چرا دلم میخواد تنها باشم ؟

چرا بهش زنگ نمیزنم ؟ چون دلم میخواد اون بزنه ؟ اینا همش بهانست . این همه سالی که با هم بودیم شاید برای اون با من فرق داشته باشه . اما مگه همیشه بهم نمیگفت همیشه باید تو باهام باشی خره ! چقدر زود عشقمون به دوستای صمیمی مون یادمون میره ! چقدر سریع حرفای من درست در اومده . همیشه بهش میگفتم اگه یکی توی زندگیت پیدا بشه میری پشت سرتو یه نگاهم نمیکنی . حالا دیگه حتی اگه با هم حرفم بزنیم راجع به اونه . دلم نمیخواد کسی توی زندگیش باشه . چقدر خود خواهم . برای خودم میخوام ولی برای اون نه . بی معرفتی من قابل توجیهه مال اون نه . چقدر ما دخترا احمقیم ! چقدر پوچ میشه دوستیامون . چند بار بهم گفته من نازیو طلاق نمیدم ! حالا دیگه تلفنامم جواب نمیده ! وقت نداره .

چقدر بی شعوریم ما